کاروان که به سوی کربلا حرکت می کرد (در همین مسیر قصر بنی مقاتل ) وجود مقدس حضرت ابی عبدالله روی اسبشان خوابشان می برد طولی نمی کشد که سر را بلند می نماید و می فرماید انا لله و انا الیه راجعون (آیه استرجاع بقره 156) تا این جمله را فرمود همه اصحاب به یکدیگر گفتند این جمله برای چه بود؟ آیا خبر تازه ای است؟

ای سرو بوستان ایستادگی! ای زیباترین گل باغ حسین (ع)! ای جوان رعنا و رشید حسین (ع) ای علی (ع) را یادگار! ای علی اکبر! گلستانی از زیباترین گل های فداکاری! و دریایی از آبیِ عطوفت را دل دل خود، جمع داشتی، لوح عاشورا، در انتظارِ قلم شمشیر تو نشسته تا خاطره دلیر مردی های بدر و حنین را بر آن نقش نمایی و تمثال قدم های رسول خدا (ص) را بر پهنه کربلا حک کنی. تو که در صورت و سیرت شبیه ترین بودی به پیامبـر خیر و برکت (ص)! ســـلام و درود بی پایان بر صورت و سیرت پیامبر گونه ات.