موضوع: کلوپها

ضریح سوخته

آه، خوب شد آمدی!!

چشمانم به راه خشکیده بود. غم روی سینه ام سنگینی میکرد. بغض بر گلویم چنگ انداخته بود. وای! اگر نمی آمدی اینهمه غربت را با که تقسیم میکردم؟!

اما، می دانستم می آیی؛ مثل هر شب. وقتی اینجا پر از سکوت و تنهایی شد.

می دانستم می آیی، آخر اگر اینجا نیایی، کجا می خواهی بروی؟ اگر دردهایت را به من نگویی، به که میگویی؟! این عقده های رسوب شده در گلویت را کجا خالی میکنی؟! مگر در این غریبستان ، مونس دیگری هم داری غیر از من؟!